Dooddenken

Zondag 29 januari 03:00

Het is best belachelijk hoe je manier van denken je leven kan beïnvloeden: hoe je kunt gaan twijfelen aan de mooiste kansen en mogelijkheden die het leven je biedt, hoe de focus van positief naar negatief verandert zonder dat je het zelf doorhebt en hoe je bang wordt voor je grootste dromen. Overdenken is niet erg. Het wordt pas een probleem wanneer het omslaat in dooddenken.

Dooddenken. Het fenomeen wat een vernietigende werking heeft op de grootste menselijke passies en liefdes. Gedachtes die ontstaan uit iets positiefs, maar omslaan in twijfels met een basis van negativiteit, een vleugje angst en een flinke scheut perfectionisme. Uitgedoofde passies, veroorzaakt door gedachtes. Dat is dooddenken.

Soms lees je iets waarvan je denkt: ‘Wauw. Dit is hét. Dit pas bij me. Dit hoort bij me. Dit ben ik.’ Als je interesse alleen uitersten aan de positieve kant kent is het geen uitzondering wanneer meerdere keuzemogelijkheden je fantastisch enthousiasmeren: je krijgt meerdere kansen die je van de daken wilt schreeuwen en liever vandaag dan morgen wilt aangrijpen, omdat ze bij je passen en omdat de vlinders spontaan in je buik beginnen te fladderen bij de levendige voorstelling die zich in gedachten vormt wanneer je de kans visualiseert.

Maar … het zijn er twee en in een druk mensenleven is maar plaats voor één. Als meerdere opties leiden tot een mentale overload aan liefde en enthousiasme, dan zit er helaas maar één ding op: denken. Positiviteit maakt plaats voor rationaliteit en een groot vermogen om te analyseren. Langzaam komen ook de nadelen om de hoek kijken. De twijfels groeien als ranzige schimmelvlekken op een sinaasappel, die langzaam maar zeker alle kanten van het vrolijke, felgekleurde oranje in beslag nemen, totdat de uiteindelijke beslissing niet langer op zich kan laten wachten. Van alle keuzemogelijkheden blijven 2 beschimmelde sinaasappels over, wier schil gebogen gaat onder een wolk van negatieve gedachtes.

Echter, onzichtbaar voor het oog zijn beide sinaasappels aan de binnenkant nog net zo zoet en sappig als voorheen. Slechts de schil doet anders lijken. De liefde, de passie, de wil en het verwonderlijke enthousiasme worden vergeten. Er blijft niets over dan een hoopje verdriet en teleurstelling over iets wat je oorspronkelijk wakker hield uit je slaap van verwondering en blijheid. Iets waar je hart ligt en waar je, tot vervelens toe, uren over kunt blijven vertellen vol overtuiging en passie. Je droom. Het verandert in een teleurstelling. Een beschimmelde sinaasappel. Je droom is doodgedacht.

Omdenken is de oplossing. Wanneer je kiest uit twee passies, twee dromen of twee wensen, dan is er niet één goede keuze en één foute keuze. Soms zijn beide opties goed. Er is altijd een plek op de wereld waar je puzzelstukje nog fantastischer gevormd is en waar je nog beter en mooier past, maar is dat een eindeloze zoektocht vol twijfels, vol rotte sinaasappels en negativiteit waard als het zo ook goed is, als je puzzelstukje nu óók goed past en je óók gelukkig leeft? Is die plek het dooddenken waard?

Advertenties

2 gedachten over “Dooddenken

  1. Mooie metafoor Anne! Je beschrijft ook heel mooi beide kanten. Dooddenken is echt hels, vooral als je er in blijft hangen. Het rationaliserende vermogen van ons mensen is prachtig en een grote kracht, maar ook een van onze grootste valkuilen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s