Volwassen worden

”Nog een paar maanden en dan ben je volwassen…” zei mijn moeder vanmorgen aan de ontbijttafel. Ik keek haar aan alsof ze zei dat ik binnen nu en 3 maanden van een rups in een vlinder zou veranderen, maar ik weet dat dat niet waar is, want volwassenheid zit niet zo simpel in elkaar. De Wet heeft gewoon een getalletje bedacht, waarvan zij dachten dat het ‘goed’ zou zijn. Daardoor heb je vanaf de leeftijd van 18 jaar ineens heel wat meer verantwoordelijkheden en dingen om rekening mee te houden. Enerzijds kijk ik enorm uit naar het stukje vrijheid en anderzijds weet ik dat ik het nu goed heb.

17 zijn is eigenlijk best wel tof. Hoe fijn is het om ‘groot’ te zijn, een beetje uit de puberteit-identiteitscrisis te raken, eindelijk te weten waar je mee bezig bent in je leven, maar nog niet alle verantwoordelijkheden te hoeven dragen? Dat is fantastisch. Ik hoef me geen zorgen te maken om geld. Ik vermaak me iedere dag op school en heb een doel: mijn diploma halen en studeren, uiteindelijk afstuderen en een mooie baan krijgen. 17 zijn is vooruit kijken vol verwachting en niet weten wat je te wachten staat. Nog een béétje onbezorgd, maar die laatste restjes onbezorgdheid slijten ervan af hoe dichter je bij die ene dag komt: de dag dat je 18 wordt.

Dan is het natuurlijk groot feest, want 18 is dé leeftijd: dan ben je zelf verantwoordelijk voor de schulden die je maakt (shit! 😉 ), moet je zelf je zorgverzekering betalen (gelukkig bestaat er zorgtoeslag) en je moet officieel lesgeld betalen (Mamaaa?).

Maar… je bent officieel niet meer afhankelijk van je ouders, je mag trouwen, je krijgt alimentatie als je ouders gescheiden zijn, je mag alcohol drinken, naar het casino, stemmen, je hebt recht op studenten-OV, je mag zelfstandig rijden (mits je je rijbewijs hebt natuurlijk), je mag bij de politie werken en bovenal: je mag minister-president worden. Dat ben ik natuurlijk absoluut van plan!

Gelukkig is het allemaal niet héél eng, maar het is wel vreemd dat er ineens een boel veranderingen zijn. Maargoed, biologisch zijn de meesten al lang volwassen als de leeftijd van 18 jaar bereikt wordt, en psychologisch is iemand pas volwassen als hij/zij een stabiele identiteit gevormd heeft en dit duurt gemiddeld tot 25 jaar. In die fase zit ik duidelijk nog níet…

Met andere woorden: je wordt niet in één keer volwassen. Dat is een biologisch, psychologisch én een wettelijk proces. Over 3 maanden voldoe ik dan wellicht aan ongeveer 2/3e van het ‘volwassen zijn’ en de rest zal zich de komende jaren hopelijk ontwikkelen.

Voel jij jezelf volwassen?

 

Advertenties

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s