Dokter, doe mij maar geen complicaties

”Als je ooit kinderen wilt, hè Anne… Dan moet je dat eerst even met mij bespreken.” Dan ben je zeventien, maak je voor de allereerste keer kennis met de internist, die leuk staat te vertellen dat je eerst groen licht moet krijgen voor je aan kindjes krijgen mag denken. Want, de gevreesde complicaties liggen op de loer!

Inmiddels heb ik bijna de hele rits ziekenhuisbezoeken achter de rug – alleen nog de oogarts volgende week – en vind ik dat ik eigenlijk een diploma algemene controle, kennis en zelfmanagement bij diabetes verdien, want diabetes is niet alleen een volledige wetenschap, maar óók een kunst. Vorige week lag er overigens wel een diploma in de brievenbus met: ”Gefeliciteerd, u heeft met succesvol resultaat deelgenomen aan de cursus ‘hoe bolus ik met mijn accu-chek aviva expert (bloedglucosemeter)”. Terwijl ik die cursus nooit gehad heb. Maar, ik heb een heus diploma gekregen, en ik ben er trots op hoor!

Even terug naar waar dit over ging. Bij het leren over diabetes kom je er niet omheen. Sterker nog: je wordt er telkens weer opnieuw mee geconfronteerd: die complicaties. Diabetes is de hoofdoorzaak van amputaties, blindheid, nierfalen, zenuwproblemen, hart- en vaatziekten, en zo verder. Geloof me, als je dat keer op keer leest, word je bang als je vinger 3 dagen tintelt en als ze in het ziekenhuis vragen of je al bekend bent met hartritmestoornissen.

Omdat diabetes, de algemeen bekende sluipmoordenaar, zo gevaarlijk kan zijn als folders, internet en dokters zeggen, moet ik op controle. Ik moet 2x per jaar naar de diabetesverpleegkundige, 1x per jaar naar de internist, 2x per jaar naar de diëtist en een grote controle met een bezoek aan de internist, podotherapeut, oogarts, diëtist. Ook moet ik 4x per jaar mijn bloed laten controleren op glucose, HbA1c, en cholesterol en is mijn urine 1x per jaar aan de beurt.

Bij al deze bezoeken krijg ik voorlichting over wat ik het beste kan eten, hoe ik voor mijn lijf moet zorgen, hoe ik mijn voeten moet verzorgen, hoe ik signalen van complicaties herken, met één doel: het voorkomen van complicaties. Nu ik dit schrijf realiseer ik me ook pas dat de hele diabetesbehandeling grotendeels bestaat uit het voorkomen van complicaties.


Rook je?

 Nee.

Gebruik je drugs?

Nee.

Drink je koffie? 

Ja.

Drink je alcohol?

Nee.

Dat geloof ik niet hoor Anne! 

Jammer dan. Het is toch echt zo.

Jahaa dat zal wel! Als je het niet durft te zeggen omdat je moeder erbij is mag je me ook mailen hoor 😉


Ik snap dat al die onderzoeken belangrijk zijn, en het is heel fijn dat er lieve diabetesverpleegkundigen zijn die je echt alles kunnen vertellen over je medicijnen, over je ziekte en hoe je daarmee moet leven. Het is geweldig dat ze doorgaans binnen 3 minuten op je mailtje reageren. Het is super dat er diëtisten zijn die iedere vraag serieus nemen. Het is geweldig dat er internisten zijn die precies weten wat er met je lichaam mankeert. En al die andere specialisten, paramedici en artsen: ze doen geweldig werk.

Maar… ik ben zeventien. Ik sta midden in het leven, ik geniet van elke dag, doe leuke dingen en mijn hoofd zit vol met ideeën en wensen. Ik wil dromen over een toekomst, gewoon leven, en me niet druk maken om de complicaties die hopelijk en waarschijnlijk nog heel lang op zich laten wachten. Ik wil een onbezorgde tiener zijn en niet denken aan geamputeerde tenen. Als dat tenminste ook nog mag.

Diabetes is the leading cause of blindness, amputation, kidney disease, blah blah blah. We’ve heard that enough!

The TRUTH: Diabetes is the leading cause of courage, self-awareness, persistance, maturity, empathy, appreciation, enlightenment, understanding, compassion, bravery, fortitude, substance, personality, daring, grit and guts. Take that and fold it up and put it in your pocket for a while.

Bovenstaande tekst stond op een briefje dat een arts in zijn wachtkamer had gehangen en ik had het niet beter kunnen zeggen.

Advertenties

4 gedachten over “Dokter, doe mij maar geen complicaties

  1. Mooi geschreven weer, knap hoe je dit allemaal zo op papier weet te krijgen. Weet je, ik ben ook best trots op je hoor, dat diploma heb jij maar mooi op zak. Sterkte met alles, met jou komt het wel goed, Xoxo

    Like

  2. Uhm sorry, maar als jij zegt ‘nee ik drink geen alcohol’, hoeven ze je echt niet te pushen om dat alsnog ‘toe te geven’. Zo geloofde een collega van mij ook niet dat ik niet uit ga: “Jij gaat mij niet vertellen dat jij geen leuke avonden beleeft.” Oh ja die beleef ik zeker; op de bank met een wijntje of gewoon water, snacks, en een goede film. Vriendlief erbij en mijn avondje is compleet. Hoef ik niet voor naar een dancing om mezelf de tering in te zuipen. Thnx but no thnx.
    Anyways, ik begrijp heel goed dat je wilt leven en niet constant bang wilt zijn voor afstervende tenen, maar Anne, dit is nu wel een deel van je leven. Je kan heel goed leven mét diabetes, maar je moet gewoon in je achterhoofd bewust zijn van dingen. Je lichaam leren aanvoelen en voorbereidt zijn door bijv. je insuline altijd bij je te hebben. Verder kun je gewoon leven en doen en laten wat je wilt, zolang je in je achterhoofd maar je grens weet. Geniet, doe leuke dingen, en adem een paar keer goed in als ze je voor de zoveelste keer complicaties naar de kop slingeren. Het went, echt waar. 😉 X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s