Zomerkriebels

De zomervakantie staat met een nog ongebruind gezicht voor de deur, klaar om binnen te komen als alle laatste deadlines achter de rug zijn. In feite duurt dat nog 6 weken, maar die laatste weken vliegen voorbij. We hebben allemaal wel gemerkt dat de zomervakantie de laatste weken zo nu en dan eens door de brievenbus gluurde en wat zonnestralen naar binnen wierp. Dat was het eerste teken: de vakantie komt eraan.

Ondertussen zijn de feiten ons op de neus gedrukt: we moeten nog even wachten. Al die deadlines, al die projecten, al die proefwerken en examens moeten afgerond worden voor de zomer écht kan beginnen en voor we onze neuzen écht door de zon kunnen laten verbranden en van die vrolijke sproetjes op je wangen verschijnen. Geduld.

Dat beginnetje van de zomer komt al rond de meivakantie aanzetten. De meivakantie is één grote transformatie: vóór de vakantie fiets ik naar school tussen de dorre takken, en ná die vakantie zijn spontaan alle takken omhuld met frisgroene bladeren, met hier en daar een vogelnestje met fluitende vogeltjes ertussen.

IMG_20160619_202728[1]
De meest fantastische fietsroute naar het werk
Afgelopen weekend heb ik een heerlijk volleybaltoernooi gehad, en dat voelde, ondanks de kou, toch echt wel een beetje als vakantie. Ik kwam terug met een rode neus, en dat is, ondanks dat het zo nu en dan ook flink koud was, het bewijs van de zomer. Bovendien was ik mijn telefoon vergeten (dat kan blijkbaar anno 2016 nog. Je telefoon vergeten als je een weekend weg gaat), waardoor ik terug kwam van het toernooi alsof ik 3 weken op vakantie was geweest, zonder íets vernomen te hebben van het thuisfront.

De laatste weken gaan we er nog even tegenaan. Die motivatie is soms ver te zoeken, maar over een paar weken hebben we vakantie. Denk daar maar aan. Nog even, en dan kan ik aan mijn laatste jaar gymnasium beginnen (althans, daar ga ik vanuit).

Vertel, wat zijn jullie plannen?

 

 

Advertenties

7 gedachten over “Zomerkriebels

    1. Dankjewel Lou-Ann! Komt zeker goed. Het einde komt steeds een beetje meer in zicht. Nog één verslag over euthanasie bij het locked-in syndroom, en nog een proefwerkweek….. Het weer werkt wel mee deze week!

      Liked by 1 persoon

  1. Ik word echt chagrijnig als ik mijn telefoon vergeet, gebeurt ook niet vaak, haha. Kan makkelijk een dag niet op mijn phone kijken, maar moet hem wel bij me hebben. Just in case, zeg maar. Bereikbaarheid, blabla.
    Herken wat je zegt wel, de zomer trekt ook aan mij terwijl ik echt nog één paper moet schrijven. Kost zoveel moeite om me daar ook toe te zetten, gehehe. Bijna… 😛
    Mijn plannen? Nou, ik ga eind juli een midweekje met Robert naar een kleine camping in een stacaravan vertoeven (die van m’n ouders, haha), en in augustus zit ik 2 weken bij Robert thuis. Beetje samenwonen; zijn ouders zijn dan op vakantie, haha.

    Like

    1. Hahaha, ik kan het me wel voorstellen hoor, Roos. Het is toch fijn om altijd iets bij je te hebben voor als mensen je nodig hebben, of jij iemand anders nodig hebt. Gelukkig had de leiding van het toernooi af en toe contact met mijn moeder, dus dat was wel fijn 🙂
      Zéker als je al weet dat het toch wel goed komt dit schooljaar is de motivatie ver te zoeken.

      Gezellige vakantie! Lekker met z’n tweeën. Geniet er maar van Roos!

      Liked by 1 persoon

    1. Ik zou ook écht meer foto’s moeten maken. Dat doe ik echt te weinig, maar ik heb er altijd een hekel aan als ik op anderen moet wachten omdat ze foto’s maken, dus zo één wil ik er niet worden.
      Wat gaaf, China! Geniet ervan. Fijne vakantie!

      Like

Geef een reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s